Milanowek1901

Rozwój społeczeństwa obywatelskiego w naszym kraju jest trochę ułomny, mamy samorząd terytorialny, co cztery lata wybieramy nowe władze gmin, powiatów i województw samorządowych. Pewnym problem jest jednak to, że jakoś między wyborami nie mamy zbyt wiele czasu, aby naszym reprezentantom patrzeć na ręce, czy w końcu efektywnie (choćby na forum Internetu) dać wyraz temu, że nie do końca wierzymy ich zapewnieniom np. o sukcesie gminy, w której mieszkamy.

Internet wydaje się w tym zakresie dogodnym medium, gdyż możemy wyrazić swoją opinię nie wychodząc z domu. Z drugiej jednak strony niesie zagrożenia, gdyż zawiera ogrom informacji (czasem nie w pełni obiektywnych), których analiza i zrozumienie wymaga czasu, którego nie zawsze mamy. Jednym słowem z jednej strony szeroki dostęp do informacji publicznej, z drugiej strony szum informacyjny i ciągły brak czasu, który zniechęca, bo zdaje się świadczyć o tym, że każdy z nas, jako jednostka nie odgrywa większej roli, ani nie ma na nic wpływu.  Od tej „ściany bezsilności” odbił się już jeden ciekawy projekt blogowy realizowany, w nieodległej przecież stolicy.

Otóż Prezydent M.st. Warszawy Pani Hanna Gronkiewicz – Waltz zaledwie w chwilę po pierwszym wyborze (w 2006 roku) została uhonorowana stroną internetową / blogiem:

http://hgw-watch.pl

W ramach tejże strony internetowy skryba konsekwentnie śledził, rzeczowo analizował dokumenty źródłowe i komunikaty, a następnie komentował wszelkie (czy też znaczną część) działań kierowanego przez Panią Prezydent Urzędu M.st. Warszawy. Przedmiotowa strona przestała być aktualizowana po 5 latach, w październiku 2011 roku. Troszkę szkoda, bo stała na bardzo wysokim poziomie dziennikarstwa obywatelskiego. Z drugiej strony jego treść pozostaje dostępna w Internecie, i jest niedoścignionym wzorem w zakresie sposobu, w jaki obywatel może i powinien patrzeć na ręce władzy, z pewnością nie trzymając przysłowiowej „czapki w rękach”, lecz konsekwentnie żądać racjonalności i rzetelności w działaniach administracji publicznej, zwłaszcza zaś samorządu gminnego w mieście lub miejscowości, w jakiej mieszka. Nawet, jeżeli autor zaprzestał prowadzenia tej strony (z szacunkiem należy podchodzi do czasu, jaki poświęcił, przez okres pięciu lat własnego życia) jej treść pozostaje wyzwaniem rzuconym każdej władzy publicznej, że słowa mądre wypowiedzenia wobec niej publiczne, zawsze pozostaną, np. w Internecie. Tak powinien i musi wyglądać XXI wiek. Jeśli zaś nie wygląda, bo w danym miejscu na terenie kraju trudno znaleźć w praktyce przejawy efektywnej kontroli obywatelskiej nad organami władzy publicznej, a władza nie widzi potrzeby dialogu z własnymi obywatelami, to chyba nie jest to nawet XX wiek, lecz może koniec XIX wieku lub jeszcze wcześniej, niezależnie od tego, jaką datą ujawniają kartki kalendarza.

Milanówek jest podwarszawskim miasteczkiem, położonym około 30 km od stolicy. Odległość zdawać by się mogło nieznaczna, lecz cywilizacyjnie chyba nie do przebycia (żywimy nadzieję, że teza ta jest błędna). W Warszawie można spotkać przejawy systematycznego dziennikarstwa obywatelskiego wysokiego kunsztu, na odpowiednim poziomie edytorskim, jak wyżej opisany, natomiast w Milanówku panuje w tym zakresie wyraźna cisza (przy całym szacunku należnym długoletniemu medium, jakim jest periodyk Bibuła Milanowska). Miarą tej pewnej cezury związanej z różnicą w standardach sprawowania władzy w Warszawie i Milanówku (abstrahując od spostrzeżeń nasuwających się porównania dostępnym w Internecie poziomu redakcyjnego i prawnego uchwał organów Gminy M.st. Warszawy oraz organów Gminy Milanówek) jest właśnie dostępność w Internecie ocen i komentarzy krytycznych związanych z działalnością Burmistrza Milanówka Pana Jerzego Wysockiego, w stosunku do takich komentarzy odnoszących się do działalności Prezydent M.st. Warszawy Pani Hanny Gronkiewicz – Waltz. W tym miejscu podkreślić należy, że chodzi o dostępność, nie zaś ilość. W pierwszym wypadku w zasadzie ich nie ma, natomiast w drugim są.

Taki brak sam w sobie musi troszkę niepokoić. Bo, czy bez aktywnej nie tylko w czasie wyborów społeczności lokalnej można oczekiwać, że władza będzie działała sprawnie, i liczyła się z uwagami płynącymi od wyborców. Chyba nie? Każdy z nas, jako pracownik, gdy nie jesteśmy przez cały czas kontrolowani i poddawani presji ze strony osób, przed jakimi jesteśmy odpowiedzialni, pracuje przynajmniej troszkę mniej efektywnie. To normalny ludzki odruch, którego nie są pozbawieni także urzędnicy administracji publicznej, co więcej w ich wypadku dochodzi dodatkowy czynnik jest nim posiadanie określonych uprawnień do oddziaływania na sytuację innych. Dlatego brak odpowiedniej kontroli obywatelskiej, siłą rzeczy nie może pozostać bez wpływu na funkcjonowania administracji publicznej. Wszyscy musimy o tym pamiętać, jeżeli jako obywatele nie chcemy rozczarowań.

Zawsze pamiętajmy także o tym, że wszystkie uprawnienia przyznane nam obywatelom w przepisach prawa, to w istocie tylko deklaracje. W codziennym życiu (pomimo ich istnienia) nie dostaniemy niczego bez zaangażowania i pewnego wysiłku, który np. zmusi do zmiany stanowiska urzędnika niemającego pojęcia o prawie lub interpretującego przepisy w sposób obiegający od powszechnie przyjętych zasad. Same przepisy prawa, nawet najlepiej sformułowane, nie zapewnią nam tego, że w naszym urzędzie gminy napotkamy kompetentnego i kulturalnego urzędnika, który podejdzie ze zrozumieniem do naszego problemu i szybko pomoże nam znaleźć jego rozwiązanie. Wszyscy chcielibyśmy, aby takie były podstawowe standardy działania administracji. W realnym życiu niestety zwyczajowo przyjmowane reguły postępowania urzędnika w relacjach z petentem wyglądają często zupełnie inaczej.

Pan/Pani urzędnik czuje zazwyczaj nieodpartą potrzebę udowodnienia nam prostym obywatelom, występującym wobec niego w roli petenta, że posiada niczym nieskrępowaną „władzę” nad nami. Środki służące temu „celowi” są różnorakie, gdyż mogą polegać przykładowo na tym, że urzędnik:

1/ nie zaprzestanie popijać kawki lub spożywać posiłku w czas rozmowy z petentem;

2/ udzieli petentowi niejasnych lub pokrętnych wyjaśnień w sprawie;

3/ wcale nie udzieli petentowi wyjaśnień w sprawie;

4/ nakrzyczy na petenta oświadczając, iż wyjaśnień tych udzielił, a ich niezrozumienie przez petenta jest tylko konsekwencją jego zbyt dużych ograniczeń intelektualnych.

Tylko członkowie konkretnych społeczności lokalnych mogą zmienić te niekorzystne tendencje, które w praktyce administracji nie znikły w okresie ostatnich dziesięcioleci, a może nawet się nasiliły? Dlatego też powinniśmy obserwować czy „incydenty” polegające na nieprawidłowym postępowaniu urzędników nie mają miejsca w danym urzędzie gminy. Za normalne powinno być także uznawane oczekiwanie od włodarzy każdej miejscowości, aby standardy działania urzędników były stale doskonalone, a każdy przypadek ich złamania piętnowany. Jest to tak samo ważne, jak komputeryzacja administracji czy elektroniczny obieg dokumentów, bo bez tego typu aktywnych działań zmiany mentalności i wzajemnych relacji na linii urzędnik-obywatel zawsze będą pozorne.

Tyle o idei, o której warto pamiętać, na co dzień.

Jeżeli zatem Państwo spotkaliście z takimi nieprawidłowymi sytuacjami, jak opisane powyżej, a z różnych względów nie czujecie się na siłach do podjęcia działań dla ich wyjaśnienia, oddajemy do Państwa dyspozycji niniejszy blog. Przy zachowaniu pełnej anonimowości możecie Państwo zgłaszać swoje uwagi i zastrzeżenia związane z funkcjonowanie urzędów na terenie Gminy Milanówek, dla dobra miasta i jego rozwoju. Bo milczenie w tym zakresie na pewno niczego nie zmieni, a może jeszcze ujemnie zaważyć, na ich funkcjonowaniu w przyszłości.